برما  گذشت  نيك  و  بد اما تو   روزگار !
فكري به حال خويش كن اين روزگار نيست
(عماد خراساني)

و ما كه غريب ترين مردمان جهانيم،امسال هم بساط هفت سين را پهن كرديم. ماهي و سبزه و آيينه گذاشتيم و لباس هاي نوي مان را پوشيديم.
    چشم بر همه ي ناملايمات و اشتباهات ريز و درشت خود و اطرافيانمان بستيم و براي همه (همه ي آحاد ملت و مردم جهان !)آرزوي
                                   
                                    سالي خوب و خوش كرديم همراه با سلامتي و تندرستي!
ناكامي ها و قصور آدمهايي را كه به زندگي ما لطمه هاي بسيار زدند ، يكسره به فراموشي سپرديم و تنها دل خوش به آينده اي مبهم  و نامعلوم گوش
  سپرديم به تيك تاك ساعت كه ما را به سال جديد مي برد و آنگاه كه "توپ" در كردند وسال تحويل شد،روزگار كهنه را نو كرديم .
و حالا ما خوشبخت ترين مردمان جهان  هر صبح دست اهل و عيال مان را ميگيريم و به خانه ي آشنايان دور و نزديك ميرويم.آشناياني كه بعضي را
فقط در همين ايام مي بينيم .
مينشينيم تخمه مي شكنيم و چاي مي خوريم و از گراني مي ناليم و بر پدر آدمهاي پدر سوخته ي فرصت طلب لعنت مي كنيم و...ظهر را خانه ي
بزرگ فاميل مي مانيم و عصر دوباره به ماموريت الهي خويش ادامه مي دهيم و "صله ي ارحام "به جا مي آوريم .شب برمي گرديم و پاي تلوزيون
مي نشينيم و برنامه هاي شاد مفرح تماشا مي كنيم و سريال هاي آموزنده !
بعد سر شام كمي خودشيريني مي كنيم تا موجبات انبساط خاطر خانواده فراهم شود و خوشبختي مان تكميل .
و فردا و فردا دوباره اين دور سرخوشي  و عيش تكرار مي شود تا...
خدايا  اين خوشي ها را از ما نگير !